Van milemarker 13 naar Capitol Reef

We dachten dat we vandaag (donderdag) zowat de enige waren in het hotel maar dat bleek wel anders. Toen we aankwamen in de ontbijtruimte leek het alsof er een bom was ontploft. Een medewerker was druk bezig om alles weer in orde te maken en veronschuldigde zich voor het feit dat de koffieautomaat stuk was. Er vertrok net een volle tourbus...

We vertrokken om half 8, lekker vroeg op weg naar milemarker 13. De spot om vanaf de weg Monument Valley te fotograferen. Judith heeft zowaar een stukje in de truck gereden hier naartoe, dat ging prima. Aangekomen bij de fotospot waren we niet de enige. Na een rits foto's te hebben gemaakt wilde een Amerikaan ons wel even met onze camera fotograferen. Dat kunnen we ook weer afvinken.

Vervolgens reden we naar Muley Point overlook. Om hier te komen dien je de stijle berg eerst op te rijden middels haarspeldbochten. De weg is onverhard. De 4WD stand op onze auto was een goede uitkomst. In 2011 zijn we hier ook geweest. Eenmaal aangekomen bij het uitzichtpunt moesten we even in onze ogen wrijven. Staat daar iemand gitaar te spelen? Eenmaal op afstand de auto te hebben geparkeerd hoorde we het gejenggel. Schijnbaar was het een huwelijksaanzoek want niet veel later ging de vrouw het gejank opnemen op haar telefoon. Gelukkig waren ze snel opgehoepeld zodat we van de rust konden genieten. Gewoon totale stilte met een prachtig uitzicht. Heerlijk! Na wat foto's te hebben gemaakt zijn we omgekeerd en doorgereden naar Natural Bridges National Monument. Een eenvoudig klein park waar je enkele natuurbruggen van steen kan bekijken. Tevens een hike gedaan naar een oude stenen berghut onder een overhangende rots. 

Toen was het tijd om naar Capitol Reef te rijden. Een rit van ruim 3 uur. We reden door de Glen Canyon via de scenic byway 95. Prachtig route om te rijden, is ook een van onze favoriete wegen geworden om te rijden. Bij Hanksville even bij een tankstation een ijsje gescoord. Het is hier bloedheet...ruim 38 graden. Aangekomen bij Capitol Reef zijn we doorgereden naar het hotel. Morgen rijden we dwars door het park dus dan zien we genoeg. 

We kregen in het Capitol Reef Resort een kamer met uitzicht op de hoge rotsen. Prachtig en met een eigen terras een mooi uitzicht als de zon ondergaat. Bij het inchecken kregen we een blaadje onder onze neus geschoven. Een berichtje van onze beide ouders! Leuk om te krijgen. Voordat we gingen eten zijn we nog even het zwembad ingedoken. Dit hotel vult wel zijn zwembad voor zijn gasten. Zelfs een hottub. Ondanks de hitte was de hottub lekker. 

Na deze verkoeling zijn we naar de overkant gelopen naar een klein eettentje. Je zit dan wel buiten op een plastic bankje met een plastic bord, maar je hebt dan wel een prachtig uitzicht over Capitol Reef. We hebben samen een 16 inch pizza gedeeld...pff was nog een opgave om hem op te krijgen. Om het weg te spoelen een flinke kan met bier om zijn tweeen. Voor 30 euro waren we klaar en tipsie. Maar goed, we konden rollend naar de overkant. 

Needles

Vanochtend (woensdag) hebben we lekker rustig aangedaan. Het hotel heeft geen ontbijt dus zijn naar een eettentje om de hoek gelopen. 

Jailhouse café is een oud klein gebouwtje die vroeger deels diende als gevangenis en later als postkantoor. Hier hebben we heerlijk ontbeten in de tuin. Hierna hebben we nog wat inkopen gedaan bij een supermarkt en zijn hierna omstreeks 9 uur gaan rijden. We zijn de scenic byway 128 weer opgegaan om naar de La Sal Mountain Loop te gaan. Deze weg gaat eerst langs de hoge rode rotsen om daarna in haarspeldbochten de berg op te gaan. Over deze route hebben we 2 uur gedaan waarbij op de top van de berg een prachtig uitzicht was over Castle Valley.

Omdat we vrij vroeg al weer beneden waren zijn we doorgereden naar de Needles district van Canyonlands. Hier komen niet veel toeristen want je moet een aardig stuk rijden om er te komen. In dit deel van Canyonlands zijn niet veel uitzichtpunten maar de route zelf er naar toe is prachtig om te rijden. Wel was in het park een wooden shoe arch te zien. Grappig om te zien...het lijkt echt op een klomp. Tevens langs de newspaper rock gegaan. Circa 2000 jaar geleden graveerde indianen van alles op een rots inclusief iemand in 1902 en 1954. Toen we hier trouwens aankwamen zagen we cowboys op hun paarden koeien bij elkaar drijven. Onder luid geschreeuw werden koeien opgejaagd. Leuk om een keer te zien, wij zien dat niet gauw gebeuren bij Boer zoekt Vrouw. 

Onderweg naar naar Blanding kwamen we nog langs Hole in the Rock. In 2011 zijn we hier ook gestopt en hebben de enorme lange tour in het huis gedaan die hier in het verleden is uitgehakt. Dit keer slaan we ze 5 minuten durende tour over. We zijn hier juist gestopt omdat in de laatste Transformers film een scène was dat hier geld werd gepint uit een ATM. Zoals wij allang wisten heb je die hier niet bij Hole in the Rock..maar wel even gecheckt of dat nog steeds zo is. Foutje in de film dus! 😮

Vroeg in de middag kwamen we aan in het hotel in Blanding. Op een auto en een motor na stond er niets geparkeerd 😒. Binnengekomen ziet er het er goed uit. Er is zelfs een zwembad😃....maar die was out of order😦 (lees: leeg). Op internet lezen we enkele oude reviews waar ook in staat dat het zwembad out of order was. Het is schijnbaar te kostbaar om het te onderhouden voor die 2 Nederlanders die eens in de 4 jaar langskomen. Tijdens het inchecken werd nog gevraagd of we uit de Nederlandse Antillen kwamen. Dat klopt, daar hebben we onze vakantiehuisje staan 😆.

In de kamer zowaar een old school Philips breedbeeldbuis tv (een flinke toeter eraan). Prachtig beeld, veel beter dan een led tv of LCD 👍. Maar goed, voor 5 tientjes is het een grote kamer. Na even wat zoeken op internet waren we genoodzaakt om aan de fastfood🍟 te gaan. In de buurt was een goed aangeschreven drive in. Aangekomen bij Patio drive in waren we de enige (was ook vroeg). Ieder een hamburger besteld met twist fries of potatoes dots. Het was een heerlijke maaltijd, is weer eens wat anders dan sushi 😆.

Morgen op weg naar Capitol Reef. Inmiddels hebben we ruim 3.000 miles gereden (ca. 4.800 km). We gaan het record uit 2010 verbreken. 

Moab & sushi

Vandaag (dinsdag) zijn we vertrokken uit Salt Lake City. Vandaag een lange dag rijden naar Moab. Via interstate 15 en 70 naar de scenic byway 128 gereden. Alvorens we deze weg insloegen zijn we nog even in het spookdorpje Cisco geweest. Hier waren we in 2011 ook geweest. Compleet verlaten dorpje met auto- en truckwrakken. Vervolgens zijn we de prachtige scenic byway 128 ingegaan. Deze weg is toch wel 1 van de mooiste tot nu toe. In 2011 was dit ook een mooie route om te rijden. Dit keer wederom prachtig om de hoge rotsen te zien langs de rivier.

Aangekomen in Moab (einde middag) zijn we ingecheckt bij River Canyon Lodge. Om 5 uur zijn we naar de Sabaku Sushi gegaan. Jaja....terwijl je hier in Moab met 38 graden zit kun je schijnbaar sushi eten. Tussen 5 en 6 uur heeft dit restaurant happy hour. Heerlijke verse sushi die voor je neus wordt klaargemaakt. We waren bijna de eerste...een uur later zat de tent al vol. Na ieder vier rollen sushi te hebben gegeten hadden we genoeg. Het is vrij prijzig, maar dat is ook niet gek als men de verse vis uit Hawaii laat over komen. De tent wordt trouwens gerund door 2 Amerikaanse jongens, er is geen Japanner in de hele tent te bekennen. Uiteraard wel met stokjes eten. 

Na eten zijn we naar National Park Canyonlands gereden. Hier hebben we de Mesa Arch trail gelopen. Je komt dan uit bij een stenen boog....oppassen dat je niet doorloopt anders ben je 100 meter lager de grond aan het kussen. We waren niet de enige, waardoor we zonder te vragen samen op de foto konden voor de boog. Na terugkomst bij de auto begon de zon al onder te gaan dus zijn we terug gereden. Het overige deel van het park hebben we al in 2011 bekeken m.u.v. de Mesa Arch.